LACRIMI AMARI

 

Vitti, occhi canciari culuri

e na manu stanca salutari

lu cori era chinu di duluri

la navi era pronta pi salpari

 

tri fimmini c’eranu dda matina

me matri, me soru, e la me zita

chiancianu tutti tri`a la marina

sti fimmini chi sunnu la me vita

 

Vaiu, fazzu du sordi e ritornu

ci rissi a tutti tre, cu tantu amuri

emigru cinc`anni e poi tornu

vuatri pi mia prigati lu Signuri

 

li lassu chi si dunanu cunfortu

stritti abbrazzati comu fussi una

la navi lentamenti lassa lu portu

cu n’emigranti ncerca di furtuna

 

sona la sirena, volanu l’asceddi

viu lu celu n’anticchia annighiari

di l’occhi mi scinninu du attareddi

pregu a Diu di prestu riturnari

 

di : Vito Bologna