|
CHINCI LU CORI
Chianci lu celu, picchi soffro iu sta storia chi finiu, fa assai mali pi chissu prego a li Santi e a Diu chi un succedi mai, a li murtali
Tutt`era prontu, la lista d`immitati la Chiesa e lu fotografu, pagati li musicanti, dopo tanti pruvati li chiu` megghiu faru prinutati.
Ma quannu fu l`ura di la fornitura cu mia c`era me mamma e me nonna a so madri aspittamu chił di un`ura unn`era, un lu sapia mancu la Maronna.
Cu fu` chi scrissi fine a sta st`amuri foru dui manu a mia, sconosciuti pari chi puru li grilli `ntisitu duluri e l`Angili `Ncelu eranu tristi e muti.
Vinni la sira, tramuntava lu soli la luna a mal`apppena s`affaciava na palumma ,e na farfalla erano suli puru lu saggiu guffu unn`affaciava
Dintra `na stanza a lu primu pianu chianci l`agrimi amari na picciotta la Madri ci l`asciuca pianu pianu soffrennu cu la figghia, pi sta botta.
di: Alcamese |
![]() "Il cuore che piange" olio su tela opera di: Lena Larizza |